Terug naar fotopagina  Terug naar Hoofdmenu

Len Rawle is in Wales geboren, in 1938. Net als bij zoveel van zijn collega's zat muziek er al heel vroeg in, het begon al op zijn vierde! Zijn klassieke muzikale opleiding volgde hij aan de London College of Music in Cardiff, later vervolgde hij zijn studie in Londen waar hij al snel in contact kwam met toen al grote en bekende organisten.? Hij kon fijn thuis oefenen: er stond een mooi theaterorgel in het ouderlijk huis in Northholt, het Wurlitzer orgel uit de Granada Wandsworth bioscoop. Het eerste theaterorgel bij een particulier in huis!

Later kocht hij zijn eigen Wurlitzer, uit de Empire bioscoop aan het Leicester Square, omdat het anders waarschijnlijk onder de slopershamer terecht zou zijn gekomen. Dat orgel en zijn vaste bespeler zijn inmiddels bekend bij heel wat radio- en televisieuitzendingen.
Hij was ruim 17 jaar lang "Mr. Yamaha", muzikaal directeur van Yamaha U.K. trainde ruim 400 leraren die het geleerde op hun beurt weer aan 11000 leerlingen doorgaven. Alles in een netwerk van 100 muziekscholen en nog meer orgel- en keyboardhandelaren door het hele land.
Onder zijn coaching behaalde bijvoorbeeld Catherine Drummond de felbegeerde titel Young Theatre Organist of the Year.

Zijn grote enthousiasme voor het delen en overdragen van zijn kennis, naast de ontelbare concerten over de hele wereld, houden hem wel aan het front in de spotlights van de orgelscene.
Zijn manier van spelen en zoeken naar de klankkleuren in de orgels bezorgden hem de titel "Rembrandt of the Organ" en "Sound Magician".
Een echte tovenaar met klanken! Het bewijs daarvan staat ook op zijn vele langspeelplaten en cd's, zowel op Yamaha instrumenten
als op diverse pijp(theater)orgels.

Dat is onze Keith, de intoneur van het orgel		"Je weet niet wat je hoort als ie klaar is"

Een van Len's meest recente successen is de oplevering van het geheel gerestaureerde Wurlitzer orgel van de Granada Tooting.
Een kostbaar maar tegelijk kostelijk resultaat van deze gepassioneerde orgelklankenman in hart en nieren.
Want Len heeft een passie als het om orgelklanken gaat en door zijn geweldige ervaring wordt hem overal in de orgelwereld om raad gevraagd,
hij is een vraagbaak (of open encyclopedie!) bij restauraties en plaatsing van orgels.
Ook het team in Haarlem dankt enorm veel aan deze vriend van de NOF.
Len Rawle is bij het openingsconcert extra in het zonnetje gezet, applaus alleen is niet genoeg !
Len is terecht geëerd met de titel "President for Life" van de Nederlandse OrgelFederatie.
 

Kijk ook eens op de website van Len Rawle: http://www.lenrawle.eu/

Jelani heeft als eerste een concert gegeven op het Compton orgel in Haarlem. Het zogenaamde "Try-Out"-concert. Op dit eerste concert waren genodigden gekomen om te genieten van zijn orgelspel. Spannend, erg spannend. Maar een groot succes. Het technisch team was erg in zijn nopjes om te horen wat voor geweldige klanken en muziek Jelani uit het orgel toverde. Veel enthousiaste reacties gehoord.   Jelani is geboren in 1974 te Muncie, Indiana. Zijn moeder was muzieklerares. Ook zijn grootmoeder was een pianolerares. Het is dus niet vreemd dat Jelani al jong in aanraking kwam met de muziek. Als 4-jarig jochie kreeg Jelani al les van zijn grootmoeder in de klassieke muziek. Toen Jelani 8 jaar was kwam hij in aanraking met een echte Wurlitzer Theaterorgel die geplaatst was in de Paramount Music Palace.

Kijk ook eens op de website van Jelani Eddington: http://www.rjeproductions.com

Kevin Grunill is in 1972 geboren in Yorkshire en had al heel jong belangstelling voor alles wat maar met muziek te maken had. Op zijn twaalfde koos hij voor lessen op een elektronisch orgel, op zijn zestiende kreeg hij belangstelling voor het theaterorgel waarop hij een heel andere stijl ontwikkelde. Vrij spoedig kreeg hij in het hele land uitnodigingen om op te treden, zowel op elektronische- als op pijporgels. Hij besloot in de muziek verder te studeren en ging naar de kunstafdeling van de universiteit in Leeds waar hij in 1994 afstudeerde. Doordat hij zich aan de piano, het keyboard, het elektronisch orgel, maar ook op een theater-pijporgel als een vis in het water voelt heeft hij zich snel een uitstekende reputatie verworven en hoort hij inmiddels bij de beste toetsenisten in Engeland.

Na zijn afstuderen heeft Kevin nagenoeg alle beroemde ofwel belangrijke orgels in zijn land bespeeld.
Een van de hoogtepunten in zijn carrière -tot nu toe- was een vaste aanstelling als organist-entertainer in 1997 aan de North Pier in Blackpool,
de plaats die wel eens de langste orgeltraditie in de theaterorgelwereld zou kunnen hebben!

In 1994 kocht hij een Compton theaterorgel dat ooit in de ‘Paramount/Odeon’ bioscoop in Birmingham gestaan heeft, het was alsof er een droom uit was gekomen.
Deze altijd goedgemutste jonge Yorkshire-man krijgt alsmaar een drukkere concertagenda en uit de steeds maar stijgende verkoop van zijn cd’s is zijn populariteit wel af te leiden.

Kevin heeft samen met Len Rawle de opening verzorgt op 3 november 2007. Het was geweldig. Eén groot feest.
Deze man is een echt artiest achter de Compton. We hebben erg genoten van Kevin zijn orgelspel.

Kijk ook eens op de website van Kevin Grunill: http://www.organfax.co.uk/players/kevingrunill.html

Donald Mackenzie kreeg al op zeer jeugdige leeftijd een grondige piano-opleiding, gevolgd door een klassieke orgelstudie. Op zijn achttiende kreeg hij een benoeming als staforganist bij het Glasgow Garden Festival. In 1991 won hij de ‘Senior Young Theatre Organist’ contest bij de A.T.O.S. en trad daarna met enorm succes op in Florida tijdens de A.T.O.S.-convention. In 1993 verzorgde Donald voor de Walt Disney Company de begeleiding van verscheidene Disney-films aan het Compton theaterorgel van de Odeon Leycestersquare in Londen, waar hij ook een belangrijke muzikale rol speelde tijdens het zestigjarige jubileum, de renovatie en de feestelijke heropening.

Donald was al vaker als gastorganist in ons land, Ofschoon hij in zomer 2007 al in Haarlem was gaan ‘proeven’ heeft hij zich  als ‘Compton-man’ bijzonder op zijn concert in het Kunkels Draaiorgelmuseum verheugd. Op 8 december 2007 was het zover. Donald heeft een schitterend concert verzorgd op de Compton in Haarlem. Donald is een waar virtuoos en weet precies de juiste klanken voor de juiste melodieën te gebruiken.

Kijk ook eens op de website van Donald MacKenzie: http://www.donaldmackenzie.org.uk

Wanneer u plannen zou hebben voor een feestmiddag of -avond, een party, een dansavond of ‘n show en u denkt aan muziek, bent u bij Michael Wooldridge aan het juiste adres! Hij is de man om er glans aan te geven, hij zal u aan het orgel, aan de piano of met een combo in de juiste sfeer weten te brengen. Muziek uit films, shows, dansmuziek, big band favorieten, jazz, classics of heeft u verzoeknummers, hij speelt het voor u! Onder andere deze aanbevelingen (op Michael’s website) waren aanleiding om hem opnieuw voor concerten aan onze orgels uit te nodigen, ofschoon we allang weten wie we in huis halen! Want in februari 2008 is het twintig jaar geleden dat we hem voor het eerst aan de orgels in ons land hoorden, we zijn blij dat hij opnieuw is gekomen.

Michael Wooldridge heeft op 9 februari 2008 en geweldig concert gegeven. Prachtige musical gespeeld, Rock & Roll maar ook diverse evergreens.

Het klapstuk was toch wel een muzikale begeleiding van de "stomme" film.
Net zoals het vroeger ook gebeurde. Heel precies en op tijd wist Michael de juiste effecten te plaatsen tussen de melodieën door als er in de film iets gebeurde. Heel humoristisch.

Kijk ook eens op de website van Michael Wooldridge: http://www.michaelwooldridge.co.uk

Chris Powell is geboren in Manchester en zijn eerste muzikale herinneringen zijn voor hem de klanken van het orgel in de kathedraal. Al heel vroeg begon hij met piano- en orgellessen en zoals dat vaak gebeurt sloot ook hij zich aan bij school- en kerkkoren. Een onvergetelijke indruk maakte het Wurlitzer orgel in Blackpool op de jonge Chris, die toen al tegen zijn vader moet hebben gezegd: “One day I will play that organ, Dad”. Om die uitspraak werd wel wat gelachen maar op zijn 19e kwam de prachtige witte speeltafel met een fantastisch spelende Chris met de lift omhoog! Hij zou ruim vijf jaar aan het Blackpool-orgel verbonden blijven. Al voor die tijd was hij druk met concerten en het spelen van dansmuziek, vooral in het Noorden van Engeland. Na een gedenkwaardig optreden voor prinses Diana in de Wintergarden volgde een tv-opname over Blackpool dat over de hele wereld werd uitgezonden, nu lag de hele ‘populaire’ orgelwereld aan zijn voeten.

Van zijn eerste opname met de titel “If my friends could see me now” werden wereldwijd duizenden exemplaren verkocht. Chris werkte ook mee aan de productie van een ruim een uur durende video-presentatie in de Blackpool Tower met de titel “Up, where we belong”. Vrij spoedig na zijn eerste opname volgde “Friends for Life” met de orkestklanken van de Yamaha HS8. Ook die opname werd door de radio over de wereld verspreid. Zijn verbintenis aan de Tower en zijn grote bekendheid werkten ook door, want hij werd gevraagd voor optredens bij allerlei orgelclubs, shows en presentaties en dat leidde weer tot contacten en contracten met verschillende orgelfabrikanten. Hij demonstreerde in binnen- en buitenland voor Farfi sa, Orla en Lowrey. Voor Yamaha elektronische orgels bracht hij registratiediskettes uit, die uitstekend werden verkocht.


Hij speelde op de Frankfurther Musik Messe in Duitsland, in Zwitserland en op Tenerife maar ook op de Britse eilanden, iets dichter bij huis.
Chris bracht een deel van zijn jeugd door in Nieuw Zeeland, hij keerde daar in 1994 naar terug en bleef er bijna twee jaar wonen, terwijl hij in het Baycourt Theatre werkte, speelde mee in “Die Lustige Witwe” en begeleidde met veel succes voor het eerst zwijgende fi lms.
In diezelfde tijd bracht hij twee nieuwe opnamen uit: “Chris Powell Down Under” en “The Mighty Allen Theatre-organ” bij de familie Koke in Auckland.

Na zijn terugkomst leek er niets veranderd: hij bleef druk bezig en veelgevraagd, reisde naar Spanje, opnieuw naar Nieuw Zeeland en daarna terug naar Zwitserland waar hij onvergetelijke muziek opnam aan het Rodgers orgel van Joe Bechter met de titel “Up with the Curtain”.

Chris is niet voor het eerst in ons land, hij trad al eerder op in Voorburg, Schiedam, Steenwijk en Pernis.

Kijk ook eens op de website van Chris Powell: http://www.chrispowell.org

Richard Hills (1980), lid van het Fellowship Royal College of Organists (FRCO), had al vrij vroeg belangstelling voor orgels en begon met zijn eerste pianolessen op zijn zesde. Toen hij in Thursford het fantastische Wurlitzer orgel hoorde was hij meteen ‘verkocht’ en raakte verknocht aan de unieke klank van deze instrumenten. Hij genoot (letterlijk) klassieke en ‘populaire’ orgellessen bij John Norris. In 1995 won hij glansrijk tijdens de ATOS-competitie “Young Organist of the Year” in Detroit, Michigan. Het jaar daarna trad hij op in Los Angeles bij de ATOS-conventie en sindsdien wordt deze enthousiaste en begaafde organist steeds opnieuw uitgenodigd. Op zijn 17e gaf hij een debuut-concert aan het orgel van het Paramount Theatre, Oakland. Naast dit en menig ander optreden in de Verenigde Staten speelde Richard nog in Duitsland, onder andere aan het Welte-Rundfunkorgel in Hamburg en ook in ons land. Hij ondernam enkele jaren geleden een concerttoer van vier weken naar Australië waar hij enorm veel succes oogstte. Inmiddels heeft hij meerdere opnamen gemaakt.

In 1994 won hij een studiebeurs aan de King’s School in Rochester en studeerde er klassiek orgel bij William Whitehead. Daarna volgde een beurs aan het Exeter College, Oxford waar hij studeerde bij David Sanger. Na het voltooien van zijn studie in Oxford besteedde hij een muzikaal jaar aan de Porthmouth Cathedral. Daarna trad hij regelmatig op in Westminster Abbey aan het vijfmanuaals Harrison & Harrison orgel, en werkte samen met het wereldberoemde Abbey-koor.

Richard verliet Westminster in september 2004 en volgt thans een loopbaan als freelance musicus. Hij is vrijwel wekelijks te horen aan het 2/8 Wurlitzer theaterorgel in Habitat, Regent Street, Londen, een vroegere bioscoop.

Eddie Ruhier is in 1950 in Horncastle (Lincolnshire) geboren. Zijn vader was uit Zwitserland afkomstig en hield van Tiroler muziek, zijn Engelse moeder was gek op de pianomuziek van Winnifred Attwell, zijn broer hield van traditionele jazz en te midden van al die muzikale voorliefde hamerde Eddie op zijn vijfde al op de piano in de voorkamer. Tijdens zijn schooljaren ging Eddie vaak met een kameraad mee, die drumde terwijl hij zelf piano speelde, ze traden al op in verschillende pubs. Tijdens een vakantie in Schotland zag hij een mooi elektronisch orgel in een winkel en hij wist zijn vader over te halen om dat instrument voor hem aan te schaffen; hij leerde zichzelf hoe hij met de pedalen om moest gaan. Tijdens een seizoenoptreden in Skegness bezocht het piano en drummerduo een bevriende organist in Bradford. Die was verbonden aan de ‘Silver Blade Ice rink’.

De manager kwam naar Eddie toe en vroeg of die weleens had overwogen om voor het ijsdansen te gaan spelen .. het begin van een lange carrière in de Ice Rinks. Na een korte periode van training in Streatham kreeg hij een vaste aanstelling in Birmingham waar hij ruim 26 jaar aan verbonden was. Van tijd tot tijd trad hij op aan boord van diverse luxe cruiseschepen, waaronder de Queen Elisabeth 2. Het meest had Eddie op met Hammondorgels, hij bezit nog steeds zijn eerste L 100. Onderweg naar optredens heeft hij vrijwel altijd een paar X 5 met Leslie 760 luidsprekersystemen bij zich. Hammond-orgels bespelen is natuurlijk wel leuk, maar het wordt nog interessanter als je ook theater-pijporgels gaat bespelen: dat staat ook goed op je cv! Eddie is ook dáár meesterlijk in!

Omdat we Eddie al langer kennen, hij trad al vaker in ons land op, weten we dat hij niet echt van een smoking houdt. . .
In Engeland werd hem bijna de toegang tot een optreden geweigerd omdat de manager eerst niet wilde geloven dat de in leer geklede motorrijder de organist zelf was!

Kijk ook eens op de website van Eddie Ruhier: http://www.eddieruhier.com

John komt van Willenhall, vlakbij Walsall in de West Midlands. Toen hij als jongen van 11 de Blackpool Tower bezocht werd John enthousiast over het orgelmuziek en kreeg orgelles van een lokale organist. John werd kerkorganist toen hij 13 was en speelde ook in het Majestic Cinema en Cradley Heath aan het Christie Pijporgel. In 1989 werd John één van de organisten van het “Motorcycle Museum” in Birmingham. Hij speelde op een elektronisch orgel naast de Wurlitzer tijdens de populaire “Saturday Party Nights”. De CD’s van “Wurlitzer Wonderland” Vol. 1 and 2 werden hier opgenomen. Hier speelde John met Keith Tomlin aan de Wurlitzer.

John heeft voor verschillende theaters en elektronisch orgelverenigingen in den lande gespeeld. Ook speelt hij regelmatig aan de Wurlitzer en elektronische orgels van de Blackpool Tower ballroom. Op de BBC radio heeft John live gespeeld aan de Wurlitzer in Shropshire bij de “Buttermarket” in Shrewsbury. Pas geleden is John geëerd met de titel “Honorary Organist to the Shropshire Theatre Organ Trust”   Bron m.t. site John Barnett

Kijk ook eens op de website van John Barnett: http://www.organfax.co.uk/players/johnbarnett.html

Christian is nog een jongere Organist die niet alleen geïnterresseerd is in Orgelspelen maar ook het restaureren van deze prachtge orgels. Hij heeft samen met zijn broer Christopher een Christie organ compleet gerestaureerd. (Christian, Christopher, Christie ... hmmm..) Als kind namen zijn ouders hem mee naar het beroemde Ballroom in het Blackpool Tower. Hier was Chrstian zo enthousiast over dat hij besloot om zelf te gaan leren. Christian heeft autodidactisch de orgelstudie opgepakt ...

... En inderdaad, hij kan er wat van. Tijdens het concert in Haarlem heeft Christian een mooi, vrolijk repetoire ten gehore gebracht. Hij zat in januari 1999 voor het eerst achter een theaterorgel en is nu nog veel te zien als organist in Pipes in the Peaks. (Ook een Compton orgel)

Kijk ook eens op de website van Christian Cartwright: http://www.christiancartwright.co.uk/

Eindelijk een nederlandse organist. Jammer genoeg zijn er niet veel theaterorganisten die Nederlands zijn. Gerwin gelukkig wel en dat heeft tijdens concerten ook voordelen. Als eerste kan hij zich goed verstaanbaar maken naar het publiek en heeft ook een repetoire die wat anders is als onze engelse vrienden. Reeds op jeugdige leeftijd werd zijn aandacht getrokken door het orgel. Al spoedig kreeg hij daarom zijn eerste orgellessen van zijn vader die hem de basisbeginselen bijbracht. Op negenjarige leeftijd begeleidde hij voor het eerst kerkdiensten en kreeg spoedig daarna een aanstelling als vaste organist te Nieuwegein. Gerwin volgde een theorieopleiding muziek, koordirectielessen en pianolessen.

Naast het bespelen van het kerkorgel is Gerwin ook bespeler van theaterorgels. In december 2008 heeft Gerwin op onze Compton laten horen wat hij kan. Naast natuurlijk prachtige kerstnummers kwam Gerwin ook met mooie nummers uit de filmmuziek.
We hebben genoten van de speeltstijl van Gerwin en hij mag zich zeker meten met onze engelse vrienden.

Kijk ook eens op de website van Gerwin van der Plaats: http://www.gerwinvanderplaats.nl

Kevin heeft al eens eerder mogen proeven aan ons Compton orgel. in 1999 stond het orgel nog in Middelburg en daar heeft Kevin een prachtig concert gegeven. Op 3 jarige leeftijd was Kevin al gefascineerd door de toetsen en werd al kerkorganist in de kathedraal van Salisbury toen hij elf jaar was. Na meerdere opleidingen gevolgd te hebben aan diverse muziekscholen en conservatorium ging Kevin naar Bolton. Hier was hij bijna 10 jaar organist en dirigent aan de parochiekerk in Bolton. Kevin heeft veel gestudeerd en is nu doctor in de muziekwetenschappen. Hij geeft les aan het Stonyhurst College.

Kevin heeft met zijn collega organist Ron Curtis meerdere opnames gemaakt. In Ron's Studio hebben ze samen veel op de Compton orgels gespeeld. Ze traden ook op als duo "the Pipedreamers" Hier zijn ook opnames van. Kevin heeft een prachtig concert gegeven in februari 2009 op ons Compton orgel. Dat één paar handen en voeten zoveel tegelijk kunnen doen. Zeer indrukwekkend.

Eindelijk een vrouwelijke organist. En wat voor één. Wat kan deze dame een show geven. Ze is altijd goedlachs en weet altijd iedereen erbij te betrekken. Tijdens haar concert kijkt ze af en toe om met een lach en knipoog. Jean is goed thuis op het theaterorgel, maar ook op de piano staat ze haar mannetje (ehhh... vrouwtje). Dat kwam goed uit want Jean gebruikte de piano, die ook aangesloten is op de Compton, veelvuldig. Geweldig om te zien en te horen.

Jean zit al meer dan 20 jaar professioneel in het vak. In de afgelopen 50 jaar is ze de enige vrouw die CD-opnames heeft gemaakt op het beroemde Blackpool Tower Ballroom Wurlitzer. Ze is thuis in Jazzmuziek, Ballroom, Swing, Big-band maar ook mooie populaire evergreens. In April 2009 heeft ze een geweldig concert gegeven op onze Compton theaterorgel. Ook haar voeten vlogen over de pedalen heen. Een echte vakvrouw.

Kijk ook eens op de website van Jean Martyn: http://www.jeanmartyn.co.uk

Bernd heeft weer bewezen dat hij beheersing heeft over vele stijlen. Niet alleen het theaterorgel is Bernd een meester in. Ook met Jazz en Evergreens laat hij horen wat hij kan. "Bossa Nova Benny" is een titel die deze altijd goed gehumeurde veertiger een paar jaar geleden kreeg bij de Hofstad Orgelclub. Dat zuidamerikaanse ritme en Bernd's muzikale temperament komen uitstekend uit de verf wanneer hij een Hammond- of ander elektronisch orgel bespeelt. Aan het theaterorgel horen we van hem een heel andere kant, want op theaterorgels gaat het niet altijd zo snel. Ook rustige klassieke nummers klinken super als Bernd ze vertolkt.

 

Bernd heeft in de loop der jaren heel wat toetservaring op pijporgels opgebouwd waaronder aan de Wurlitzer orgels in het Siemens Muziekmuseum te Berlijn, in Münster bij Orgelbau Fleiter en in het Frankfurter Filmmuseum. Zijn repertoire is breed en internationaal, van Broadway tot Berlijn, van musical to evergreen, composities van Klaus Wunderlich en The Carpenters, hij draait er zijn hand niet voor om ! Hij laat ze op de toetsen ;-)

Kijk ook eens op de website van Bernd Wurzenrainer: http://www.wurzenrainer.de

 

Naar boven